شاید ؛ هنوز هم خیال غالب را بر این باشد که چون عشق دایره دار میدان شود دگر مجالی برای ماندن عقل نیست ...
ولی آیا حقیقت ماجری اینگونه است ؟
   مفتی که خود مدعی کفایت عقل در هنگامه چاره اندیشی است به تصدیقی بلاتصور برآمده ، فتوی بر حرمت عشق می دهد چرا که او را مبطل عقل می بیند ...
و صوفی نیز گریبان دریده ، چون هنوز اسیر در جلوه نفس خویشست ، خاک مذمت بر سر عقل ریخته ، به یکباره اسباب طغیانش دانسته است ...
ولی در این میانه ، گویی حقیقت ، فارغ از سینه چاکی این مدعیان ، به راه دیگری رهنمون گشته است...
آنانی که به خیال خویش بسنده کرده و راه استغنی پیموده اند ، محکومند که تا ابد در برهوت اوهام خویش سرگردان بمانند ...
و این سریست که جز معتکفین حرم انس ، کس بر آن وقوف نیافته ، آنگاه که در سماع بیخودانه خویش ، شطری از آنچه را که جانشان را به غلیان واداشته به زبانی ملکوتی نجوا می کنند ؛ که
« التوحید اسقاط الاضافات »
و مگر نه اینست که خلع نعلین خودبینی و خودگویی نمودن در وادی ادب ، اولین شرط است و شاید از همین روست که حضرت باری (جل جلاله) بیرون آمدن از هر آنچه دوختنی است را اول-مرحله از مناسک حج قرار داده است .
چگونه است که ما کوته همتان ، هنوز سطری از حقایق هستی را نخوانده دعوی مرشدی سرداده ایم ؟به کدامین قیاس ، رای بر حرمت آنچه می دهیم که خدایش روا دانسته و حرمتش را واجب ...

شاید هنوز نیز چون مستی تب کرده ، هزیان می گویم ولی شما را به وجدان بیدارتان سوگند ...
مگر در وادی قضاوت ، شرط انصاف جز اینست که ابتدا سخن متهم را بشنوند و سپس او را به جرمش بگیرند ؟

روی سخن با کسی است که بند تعلق را دریده و پای در طواف آن بیت العتیق نهاده است تا شاید بعد از این حاجی اش بخوانند...
مگر نه اینکه او را درین بیابان تفت و سوزان که نشانی از بی پناهی بنی بشر در صحرای محشرست ، به تماشای حقیقتی خوانده اند که تا پیش از این حجاب روزمردگی ... مانع از  دیدن آن می شد ؟
حال ؛ ای به حج رفته و بازگشته ...
آیا مگر در آنجا ، مدهوشی عالم را به چشم باطن ندیده یی؟و مگر ندای « ان اول بیت وضع للناس ببکه مبارکا فیه آیات بینات مقام ابراهیم...»  را به گوش جان نشنیده یی ؟
مگر ندیده یی که در آنجا ، هاجر ، برای حفظ جان اسماعیل ، هروله کنان در طلب آب بر می آید و ابراهیم ، تنها برای طاعت و بندگی ، او را به قربانی می برد ؟
 
هان ... در اینجا ، بارها و بارها ، عشق صرف از پریدن باز می ماند ... و تو ، چون خسی غرقه در سیلاب ، مات و مبهوت ، گاه مأمور به شتابی و گاه ناچار به وقوف ...
آری ، حقیقت از جنسی دیگرست و در جایی دیگر می باید آن را جست .

کعبه ، نمادی راز گونه از کامل ترین شکلیست که بر کره خاک ، تمامیت وجود یافته است و تو مکلف بر آنکه به تعداد عددی مقدس ، بر مداری که قدما ... کامل ترین شکل ملکوتی اش دانسته اند ، به گردش بگردی !
آیا به حکمت این ماجری اندیشیده ایم ؟
و مگر عقل ، جلوه یی از آن روحی نیست که حکمای الهی ، جسمانیه الحدوثش خوانده و پر ارج ترین دارایی آدم خاکی ؟
و دایره نیز ، کمالی برای حرکت ... که حقیقت آن را می بایست در فراسوی عالم ناسوت جست ...
و آیا این همان طریق طواف عاشق به گرد معشوق نیست ؟
اینست که حتی عقل صرف نیز مهجور از واقع امر و پای در گل می ماند ...
 شاید حقیقت این باشد که ؛
در اینجا ، عشق بر مدار عقل می گردد ، عقلی که مرتبه یی نازله از آن حقیقت سرمدیست که بر کره خاک قرار گرفته تا شاید ره گم نشود ...

 

منوی اصلی

آرشيو مطالب

آرشيو موضوعی

پيوندها