نسل واصل

یکشنبه بود امروز

naslevasel — Sun, 27 Dec 2009 14:26:28 GMT

الان غروب یکشنبه است اما

یکشنبه که خبری نبود

امروز سبزک(همانی که به عکس امام جسارت نکرد)

به پرچم یا حسین و یا زهرا هم جسارت نکرد

صبح عاشورا هم کف نزد و اصلا آنکه جشن عاشورا گرفت سبزک نبود

سبزک حتی خوردروی پلیس را هم آتش نزد و ۲۸ موتور سیکلت خود به خود در تهران سوخت

او متعرض هیچ کس نشد و هیچ اپارتمانی را هم به آتش نکشید

اصلا کاری به این کارها نداشت فقط می خواست ساده و صمیمی بگوید

ای مردم که در عزای حسین هستید دینداری بس است اندیشه حسین هم باید به موزه های تاریخ بپیوندد

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست...

naslevasel — Thu, 24 Dec 2009 14:30:18 GMT

هنوز نفهمیده بود
میدید اما درکش نمی کرد آخر چرا این روزها شهر انقدر شلوغ شده
مردم از این سو به سوی دیگر میرفتند و او احساس می کرد که روزی در راه است که مردم خود را برای آن آماده می کردند.
از کسی پرسید که مگر چه خبر است اما نگاه پاسخ دهنده ها تنها او را سرزنش می کرد نمیدانست چه کند کسی که پاسخ او را نمی داد تا به من رسید...
سلام کرد. گفتم:
علیک سلام‌‌ سوالی داری؟
-سوال . والله ام.م.مم
اه... جون بکن دیگه کار دارم . خیال کردی من هم مثل تو بیکارم بشینم به پته پته تو گوش کنم
-آخه
آخه چی؟ بگو دیگه
-آخه . هیچی ولش کن
ولش کن که ولش کن پاشو سریع برو که حال ندارم
اون رفت و هیچکس سوالش را نفهمید و سوال او این بود
که چرا شما پیراهن سیاه بر تن دارید و یکشنبه چه خبر است...؟

نویسنده: حامد عباسی فرد

امان از مفاهیم وارداتی بیمار!

naslevasel — Wed, 23 Dec 2009 13:48:18 GMT

به نام خدا

توي ايستگاه اتوبوس منتظر نشسته بود و به اين فكر مي كرد كه بالاخره با اين همه درس و بي حوصلگي ميتونه آخر هفته بره خونه يانه؟

پيش خودش گفت فردا بعد از كلاس انقلاب ....همون لحظه يادش افتاد كه تحقيق درس انقلاب داره و تا فردا بايد تحويل ميداد.موضوعش هم "روشنفكران در انقلاب مشروطه" بود.

نویسنده: یکی از اعضای گروه مهدویت دانشگاه خلیج فارس

درد دل یه وبلاگ 2

naslevasel — Mon, 14 Dec 2009 16:33:18 GMT

از دستتون ناراحتم

خیلی هم ناراحتم

چرا قولایی که دادید رو فراموش کردید؟ دلم نمی خواد آبروی تک تک تون رو ببرم ولی این شمایید که ...

چند روز پیش دو نفرتون شوخی شوخی یا جدی جدی، گفتید که اگه مطالبی که ناقص رها شده را کامل نکنید دست به آبروریزی می زنید. می خواستم بگم من این حرفها سرم نمی شه با کسی هم شوخی ندارم اگه تا دوشنبه ی دیگه یکی از مطالبی که قول داده بودید که رو دیوار من نصب کنید رو آماده نکردید آبروی همه تون رو می برم مومن و غیر مومن هم سرم نمیشه پس نکنید چون دل من از سنگه

کاش حداقل اینقدر از غربت آقا نمی گفتید... با همه ی همهتونم... شیر فهم شد...

شما مسئولید... بخدا مسئولید

اگه امروز عکس امام )ره( رو پاره می کنند، مومن هایی که در زمان امام به سن شما بودند و خوب عمل نکردند مسئولند، مواظب باشید ۲۰ سال دیگه زبونم لال اگه اگه اگه امام زمان)عج( نیامده باشند شما مسئول نباشید یعنی کاهلی نکرده باشید.

بسه دیگه... خیلی حرف زدم... اگر در خانه کس است، یک حرف بس است

یا علی...

نویسنده: وبلاگ نسل واصل

دانش جو سلام...

naslevasel — Mon, 07 Dec 2009 16:03:18 GMT

دانشگاه مبدا همه ی تحولات است. امام خمینی (ره)

آیا کسی هست که بتواند در شجاعت معمار کبیر انقلاب شک کند؟!

پیر جماران همو که از یک حسینیه ی ساده و قدیمی در تهران، با سخنان و اشارات حکیمانه و قاطعانه اش لرزه بر اندام کفر می انداخت، همو را می گویم. او را چه شد که اینچنین گفت:

«عزيزان من! ما از حصر اقتصادي نمي ترسيم، ما از دخالت نظامي نمي ترسيم، آن چيزي كه ما را مي ترساند وابستگي فرهنگي است ، ما از دانشگاه استعماري مي ترسيم كه جوان هاي ما را آن طور تربيت كنند كه خدمت غرب بكنند، ما از دانشگاهي مي ترسيم كه آن طور جوان هاي ما را تربيت كنند كه خدمت به كمونيسم كنند. ما مي خواهيم كه دانشگاه ما مثل اشخاصي كه (بعضي از اين اشخاصي كه) اشكال به اين مساله كردند، نباشند. اينها نمي فهمند معناي استقلال و معناي اسلاميت دانشگاه را. »

پرانتز باز: این ابر مرد قرن، چرا می ترسید؟

پرانتز را نمی بندم زیرا که حکایت بسی طولانی است...

پی نوشت:

دیروز، دسترسی به اینترنت نداشتم. امروز هم از صبح کلاس داشتم. ببخشید اگه آخر وقت روزمون رو تبریک می گم.

بچه ها

روزمون

مبارک

نویسنده: منتظرالمهدی

از غدیر تا...

naslevasel — Wed, 02 Dec 2009 19:34:18 GMT

سلام!

مي خواستم از غدير بگويم... از يه عهد بزرگ... عهدي كه اگر بسته نمي شد، وظيفه ي رسالت حبيب خدا، ابتر مي ماند... و اگر شكسته نمي شد ....

معلوم نيست، چم شده!... مثلا عيده، اومده بودم عيد رو پيش پيش تبريك بگم...

بچه ها، عيدتون م م ب ب

نمي تونم... خدا شاهده نمي تونم بگم... آخه مي بينم حسين (ع) خدا، داره مي ره كه حجش تموم كنه و عيدش رو قربان...

گشته زمين پر تلاطم... ماه محرم مي آيد...

نویسنده: منتظرالمهدی

پاسخ به یک پرسش...

naslevasel — Tue, 24 Nov 2009 11:45:18 GMT

س ل ا م ... شاید قشنگیش به این باشه که اینجوری نوشته بشه...... سلام

تقریبا هفت ماه، از آخرین باری که مطلب برای نسل واصل گذاشتم می گذره ....

همیشه به یه چیزی اعتقاد داشتم.... به اینکه، برای رسیدن باید رفت .

بروبچه های نسل واصل در این هفت ماه دچار یه سری تحولات شده اند. یکی از اعضا اعلام استقلال کرد...

به زودی یکی از بچه های اهل فکر و خوش ذوق قراره به جمع نویسندگان وبلاگ اضافه شوند. و زودتر از آن قراره کلا، یه زلزله هفت شایدم هشت ریشتری نسل واصل تکون بده... اینکه چه بنایی شکل بگیره، بماند برای بعدها و آمدن آینده های نچندان دور....

اما مطلب این پست...

چند مدت پیش، یکی از مخاطبان وبلاگ پرسشی پرسیدند که نمی خواستیم بی پاسخ بمونه.

پرسش ایشون در مورد ( ع ش ق) و مراتبش بود.

پرسش: مراتب عشق چی هست؟وابستگی...هوس...اینا هم جزو مراتبشن؟

پاسخ:

در دین اسلام، معمولا از لفظ عشق استفاده نشده بجز چند مورد خاص و این مفهوم بیشتر با نام محبت ذکر شده است.

مراتب محبت

م. هوی: یعنی، آرزومندی ( این همونیه که وقتی یکی بهش دچار میشه متاسفانه در باور رایج بهش می گن، طرف عاشق شده)

ر. علاقه: یعنی، دلبستگی که از قلب منفک نشود.

ا. کَلف: یعنی، افزونی محبت و مقید و مکلف به حفظ و رعایت بودن ( من منظور این قسمت را از استاد پورنعمت پرسیدم ایشان پاسخ دادند: منظور این است که در همه حال وجود معشوق را درک کند و حق او را زیر پا نگذارد.)

ت. عشق: یعنی، محبت بی حد و اندازه که سبب کوری حواس محب نسبت به معایب محبوب است.

ب. شعف: یعنی، محبت افزون و قلب سوز

م. شغف: حب فراوان که به غلاف قلب رسد.

ح. جَوَی: یعنی، محبت باطنی

ب. تیم: یعنی، محبتی که سبب بی سروسامانی محب می شود.

ت. تبل: یعنی، مرتبه ای که عاشق از فرط محبت بیمار می گردد. از تبتل می آید، یعنی از خلق بریدن و به معشوق پیوستن.

ح. تولیه: یعنی، محبتی که سبب گریز عقل شود.

ق. هیام: یعنی، محبتی که به دیوانگی کشد و محب را متبحر سازد و آن مرتبه ی نهایی حب است.

منبع: مبانی عرفانی و تصوف، قاسم انصاری، پیام نور، ص 85

خیر، هوس جز مراتب محبت نیست.

با توجه به تفاصیل بالا یه پرسش ذهن منو درگیر کرده:

آیا درسته، هدف از طی این مراتب سخت و پر پیچ و خم، رسیدن به یک انسان مثل خودم باشد؟

زمزمه ای به گوش می سد:

هركس مرا طلب كند بيابد و هركس مرا بيابد دريابد و هركس مرا دريابد دوست بدارد و هركس مرا دوست بدارد عاشقم شود و هركس مرا عاشق شود عاشقش شوم و هركه من عاشقش باشم جان از او بستانم و هركه را من جان بستانم خون بهايش بر من است و هركه خون بهايش بر من باشد بهايش خداونديم باشد.

آیا هنوز هم هوای عاشقی را در سر می پرورانی؟

نویسنده: منتظرالمهدی

...

naslevasel — Wed, 30 Sep 2009 14:02:18 GMT

همه چیز با یک اتفاق کوچیک و زنده شدن یک خاطره ایام کودکی کلید خورد.

کلاس اول، روز اول و اولین گریه ترس از کلاس درس و معلم

مادر در حالی که روپوش مدرسه را تنش میکرد با چشمهای مهربونش نگاهش کرد و گفت: عزیزم از بابات به دل نگیر. اون دلش میخواد تو درس بخونی و شاگرد اول مدرستون باشی. اگه از روز اول بترسی که نمی تونی آرزوی اونو برآورده کنی. اون دوست داره که دعوات میکنه. میخواد تو زودتر تنها رفتن به مدرسه و بعدش درس خوندن و نوشتنو یاد بگیری.

در حالی که با دکمه های روپوشش بازی میکرد و منتظر همراهی مادرش برای رفتن به مدرسه بود، جواب داد: این چه دوست داشتنیه که بابا هر وقت فکر میکنه من الان باید چیزی یاد بگیرم اما من دوست ندارم اونو یاد بگیرم فورا میگه: اگه اینکارو نکنی بچه من نیستی، یا میگه از این به بعد دیگه دوست ندارم، یا میگه تا وقتی خودم باهات حرف نزدم با من صحبت نکن. آخه مامان جون این چه دوست داشتنیه؟ اصلا من فکر می کنم بابا منو دوست نداره و برای اینکه منو از خودش دور کنه اینکارا رو میکنه. از اولشم می دونستم.

مادر که از جاضر جوابی کلاس اولی خودش خنده اش گرفته بود دستشو گرفت و گفت: مدل بابات اینجوری، دوست داشتنش اینطوریه،ضمنا تو رو هم خیلی دوست داره.

در حالی که شونه هاش رو از نفهمیدن حرف مادر بالا می انداخت جواب داد آخه شما چرا اینطوری نیستی؟ اشتباه هم بکنم دعوام نمی کنی، تهدیدم نمی کنی، با همه اشتباهاتم دوستم داری، باهام قهر نمی کنی...

در خودش احساس مطبوعی از سپردن دستهاش به دستهای مهربان مادرش در خود احساس میکرد، هنگامی که از خانه خارج میشدند مادر بهش گفت: دوست داشتن پدرها با دوست داشتن مادرها فرق داره. اما اینو بزرگ بشی میفهمی، الان بهش فکر نکن ولی بدون بابات خیرتو میخواد. حالا هم گریه نکن و اشکاتو پاک کن . یه کم تند تر راه برو تا روز اولی دیر نرسی. باقی مونده اشکاش رو از روی صورتش پاک کرد و با خودش فکر کرد کاش زودتر بزرگ بشم تا بفهمم چرا بابا اینطوریه.

الان بیست و اندی سال از اون روزها میگذره و بارها و بارها و بارها این رفتارها پدر تکرار شده و الان میفهمه که منظور مادرش از تفاوت دوست داشتن پدر و مادر چیه؟ فهمیده که مادر فقط محبت میکنه بدون اینکه انتظاری داشته باشه،حتی اگر انتظاراتش رو برآورده نکنی باز نمی تونه اشک رو تو چشمای بچش ببینه. اگر بچش بدترین آدم روی زمین هم باشه باز وقتی به خطر می افته اولین کسی که دلش میلرزه مادره. اما پدر دوست داشتنش جنس تربیتی داره. اگه فلان کارو بکنی دوست دارم. اگه معدلت خوب بشه اخلاقش باهات بهتر از همیشه میشه اما اگه کم بشه تحویلت نمی گیره و... در واقع میخواد با نوع برخوردهاش تربیتت کنه.

من فکر می کنم پشت دوست داشتن پدر واژه تربیت کردن جایگاه ویژه ای داره اما پشت دوست داشتن مادر هیچ اگر و امایی یا شرط و شروطی نخوابیده.

این نظر من بود شما چی فکر میکنید.؟

داد معشوقه‌ به‌ عاشق‌ پيغام‌                                              که کند مادر تو با من جنگ
هركجا بيندم‌ از دور كند                                                  چهره‌ پرچين‌ و جبين‌ پر آژنگ
‌ با نگاه‌ غضب‌ آلود زند                                                     بر دل‌ نازك‌ من‌ تيري‌ خدنگ‌
مادر شهد در كام‌ من‌ و تست‌ شرنگ‌                         سنگدلت‌ تا زنده‌ است‌
نشوم‌ يكدل‌ و يكرنگ‌ ترا                                                 تا نسازي‌ دل‌ او از خون‌ رنگ
گر تو خواهي‌ به‌ وصالم‌ برسي                                            بايد اين‌ ساعت‌ بي‌ خوف‌ و درنگ ‌
روي‌ و سينه‌ تنگش‌ بدري                                                 دل‌ برون‌ آري‌ از آن‌ سينه‌ تنگ‌ ‌
گرم‌ و خونين‌ به‌ منش‌ باز آري‌                                            تا برد زاينه‌ قلبم‌ زنگ‌
عاشق‌ بي‌ خرد ناهنجار                                                     نه بل آن فاسق بي‌ عصمت‌ و ننگ
‌حرمت‌ مادري‌ از ياد ببرد                                                  خيره‌ از باده‌ و ديوانه‌ زبنگ ‌
رفت‌ و مادر را افكند به‌ خاك‌                                             سينه‌ بدريد و دل‌ آورد به چنگ‌ ‌ ‌
رفت‌ و مادر را افكند به‌ خاك‌                                             سينه‌ بدريد و دل‌ آورد به‌ چنگ ‌
قصد سرمنزل‌ معشوق‌ نمود                                                دل‌ مادر به‌ كفش‌ چون‌ نارنگ‌
از قضا خورد دم‌ در به‌ زمين‌                                    و اندكي‌ سوده‌ شد او را آرنگاز
‌وان‌ دل‌ گرم كه‌ جان‌ داشت‌ هنوز                                       اوفتاد از كف‌ آن‌ بي‌ فرهنگ‌
از زمين‌ باز چو برخاست‌ نمود                                             پي‌ برداشتن‌ آن‌ آهنگ‌

ديد كز آن‌ دل‌ آغشته‌ به‌ خون‌ آيد آهسته‌ برون‌ اين‌ آهنگ:
آه‌ دست‌ پسرم‌ يافت خراش‌ آه پای پسرم خورد به سنگ

راستی یه سوال: به نظرتون محبت خدا نسبت به بندگانش از نوع جنس محبت پدره است یا مادر؟ یا به عبارتی خدا پدرانه محبت می کنه یا مادرانه؟

حر

۸۸/۷/۷

شبهای توبه و آمرزش

naslevasel — Wed, 09 Sep 2009 06:18:18 GMT

دیروز همین طور که داشتم در مورد مطلب امروز فکر می کردم و چشمم به سقف اتاق خیره شده بود یهو دوستم در حالی که یه کتاب دستش بود پرید وسط فکرم وگفت: کجایی؟

منم جواب دادم: تو سقف، تو هم میای؟

خندش گرفت و جواب داد: نه من جام خوبه، به شما خوش بگذره مثل اینه که به ما خوش گذشته. ولی بذار یه چیز برات بگم شاید اون بالا به کارت اومد. خواستم بگم که نگه، اما اون ادامه داد: تو می دو نستی وقتی دو مومن به هم سلام می کنن اگه یکی جواب دیگری رو نده، شیطون شاد ترین لحظاتش رو سپری میکنه. در حالی که داشتم بهش نگاه میکردم ، گفتم: کی گفته؟

جواب داد: پیامبر یا امام صادق. گفتم :برو بابا الکیه، با تعجب گفت: امام صادق الکی گفته؟ گفتم : نه منظورم اینه که تو داری چاخان میکنی ، درحالی که از کنارم بلند میشد گفت : نمی دونم منم امروز که داشتم توی دنیای مجازی گشتی میزدم، پیداش کردم، منبعش رو خوب به خاطر نسپردم اما مطمئنم از یکی از همین دوبزرگوار بود. گفتم بهت بگم که از این به بعد حواست باشه با جواب ندادن به سلام ما دل شیطونو شاد میکنی.

منم برای اینکه حالش رو بگیرم گفتم: مگه بده، دل یکی رو شاد کردیم. برگشت و با خنده گفت: خنگول، موجود قحطیه میخوای تو دل شیطونو قند آب بشه. حداقل پری،آدمی و...

بعد از رفتنش، چشمام اینبار به جای سقف اتاق به گل قالی خیره شده بود. کلا موضوع از ذهنم پرید. تا غروب فکر کردم و تصمیم گرفتم موضوع این مطلب وبلاگ رو تغییر بدم. قبل از اون بخاطر به خاک مالیدن پوزه شیطان هم که شده یک جواب بلند به همه سلامهای میدم که خواسته و ناخواسته بی جواب موند.

*************************************************************************************************************

تا حالا براتون سوال پیش اومده که فرق انسان خوب و انسان ارزشی درچیه؟

شاید صریح ترین و زیباترین جواب، جوابی باشه که در پایین میخونید.

مثل این دو مثل دانه سیب است به درخت سیب. دانه سیب آنقدر ضعیف و کوچک است که گاه به چشم نیامده، لگد خور هر رهگذری میشود. تمام هنرش این است که فصل پاییز را در دل خاک بگذراند تاشاید دستان بهار او را بیرون بیاورد یا هنرش این است که برای لحظه ای شکم مرغی را پر کند.

ولی درخت سیب، ریشه در دل زمین فرو برده و شاخسارش آسمان را نظاره گر است. آنگاه که فصل بهار است میوه های یک شاخه اش جماعتی را سیر می کند، در فصل گرما سایبانی است برای آنان که از جور خورشید به او پناه می برند، در فصل باران ریشه هایش موجب قوت زمین بوده و خاک را از غرق شدن در سیلاب نگه میدارد و تنه اش ضربات باران را به نوازش ترنم آب مبدل میسازد تا بار دیگر در بهار، طراوت و سر زندگی را به همسایگان خویش هدیه دهد (نوشته شده توسط م. خزان)

کلام آخر

پروردگارا، یک سال گذشت و شب قدر دیگر از راه رسیده است. پروردگار من، میترسم،میترسم از اینکه در این شبها باران رحمتت بر من باریدن بگیرد اما دل من به استقبال باران نرفته باشد. خدایا ظلمت من از آنجا شروع میشود که در این شبها نگاه پر محبتت به من در حد قدر بی مقدار من باشد نه آن میزان که بر بهترین بندگانت عنایت میفرمایی. پرودگارا، تو را به جان آنکه در چنین شبی فرق مبارکش را شکافتند، تو را به جان همسرش و فرزندانش، این شبها همه ما را دریاب. اللهم عجل لولیک الفرج

آ مین یا رب العالمین

حر

۸۸/۶/۱۸

پسر جهنمی

naslevasel — Wed, 02 Sep 2009 08:00:18 GMT

گاهی مواقع پیش میاد هر چه بیشتر به یه چیز فکر می کنی کمتر به نتیجه میرسی. مثل اینه که اصلا مطلبی رو که در موردش فکر می کنی نفهمیدی! حالا چه جور به موضوعی که نفهمیدیش فکر می کنی الله اعلم!

تا حالا شاید چها یا پنج بار فیلم هل بوی یا به عبارتی پسرجهنمی یا پسر آتش رو نگاه کردم،اما به دلیل عدم آشنایی با بسیاری از گذاره های مطرح شده در فیلم هنوز به هدف یا مغز کلام فیلم نرسیدم.

خواهشم از شما اینه که به چند سوال من جواب بدین: به نظر هر کدوم از شما فیلم هل بوی چی میخواد بگه؟ پرنس نوادا،ابراهام، رد ، لویزا و وجود موجودات عجیب و غریب در سرزمینهای مختلف مثل اونی که در سرزمین دیگه جان رد رو نجات داد و خیلی چیزهای دیگه نماد یا گویای چی هستن؟

میشه خواهش کنم هر کی این مطلب رو میخونه و فیلم هل بوی 2 رو دیده برداشت شخصی خودش رو از فیلم بگه؟

بقیه سوالامو نمی پرسم منتظر می مونم تا برداشت های شما رو بخونم.

حر

۱۱/۰۶/۸۸